Pieter Gillaerts startte in 2016 als doctoraatsbursaal Gerechtelijk Recht aan het Leuven Centre for Public Law van de KU Leuven. Zijn onderzoek spitst zich toe op de rol van de Belgische declaratoire vordering bij het afdwingen van de niet-vergoedende doelstellingen van het buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht (preventie en rechtshandhaving). Het situeert zich op het grensgebied tussen het burgerlijk procesrecht en het buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht. Voor zijn onderzoek verbleef hij als gastonderzoeker aan het Utrecht Centre for Accountability and Liability Law (UCALL) en aan het Max Planck Institute Luxembourg for International, European and Regulatory Procedural Law (MPIL).

Op 19 juni 2020 verdedigde hij succesvol zijn doctoraatsthesis "De rol van de Belgische declaratoire vordering bij het nastreven van niet-vergoedende doelstellingen van het buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht" en behaalde hij de graad van doctor in de rechten. De commerciële editie van het proefschrift is uitgegeven bij Intersentia onder de titel "De Belgische declaratoire vordering en het niet-vergoedende aansprakelijkheidsrecht". Het werk werd bekroond met de Driejaarlijkse Prijs van het Gerechtelijk Privaatrecht (2018-2019-2020), georganiseerd door de Algemene Modellenverzameling voor de Rechtspraktijk vzw (AMR).

Vóór het aanvatten van zijn doctoraatsstudies behaalde hij een Bachelor in de Rechten aan de KU Leuven in samenwerking met de Hogeschool-Universiteit Brussel (2014, summa cum laude) en voltooide hij een Onderzoeksmaster in de Rechten aan de KU Leuven en de Universiteit van Tilburg (2016, magna cum laude). Zijn masterproef (uitgegeven bij die Keure) handelde over de compartimentalisatie en het beginsel van de integrale schadeloosstelling binnen het Belgische buitencontractuele aansprakelijkheidsrecht.

Sinds september 2020 is hij actief als advocaat aan de Nederlandstalige balie te Brussel.

Hij is tevens als vrijwillig wetenschappelijk medewerker betrokken bij het onderwijs. Vandaag is hij nog steeds betrokken bij het vak Bewijsrecht op de campus in Leuven, waar hij de voorbije jaren tevens betrokken was bij de organisatie van de vakken Europees Burgerlijk Procesrecht/European Civil Procedure en Procespraktijk in Burgerlijke Zaken, alsook het Seminarie Gerechtelijk Privaatrecht en de masterproeven Gerechtelijk Recht. Op de campus in Hasselt stond hij mee in voor het vak Gerechtelijk Recht en de bachelor- en masterscripties Gerechtelijk Recht.

Zijn engagementen situeren zich op verschillende gebieden. Hij is medeoprichter en was jarenlang editor van de Leuven Blog for Public Law en sinds 2018 de Nederlandstalige redactiesecretaris van het Tijdschrift voor Belgisch Burgerlijk recht / Revue Générale de Droit Civil (TBBR/RGDC). Binnen de Faculteit Rechtsgeleerdheid was hij van 2017 tot 2019 lid van de ABAP-Delegatie. Voorts vervoegde hij in 2019 de Grotius-Pothier Research Group (Universiteit van Leiden, Université Paris II Panthéon-Assas, Universiteit Amsterdam (UvA) en KU Leuven). Binnen de Ius Commune Research School voltooide hij in 2019 het Training Programma en stond hij tussen 2017 en 2020 als Leuvense promovendivertegenwoordiger in voor de Leuvense Masterclass. Eerder nam hij ook deel aan het Programme in European Private Law for Postgraduates (PEPP) (2017-2018). Binnen zijn internationale netwerk wisselt hij op regelmatige basis expertise uit, onder meer via lezingen en publicaties binnen het bredere privaatrecht en gerechtelijk recht. In 2019 won hij de prestigieuze Ius Commune Prijs voor zijn bijdrage "Instrumentalization of Extra-Contractual Liability Law: Widespread yet Fundamentally Limited" (gepubliceerd in de Utrecht Law Review).