Case Identification

Date of Decision: 19 May 1999

Jurisdiciton: Belgium

Tribunal: Rechtbank van Koophandel, Hasselt

Case Number: (?)

Parties: F.T. v. C.V.K.

Seller’s Country: China (Plaintiff)

Buyer’s Country: Belgium (Defendant)

Goods Involved: Squirrels

Judges: P. Vanhelmont, H. Warson, N. Bronckaers

Status: Published in Rechtskundig Weekblad 1999-2000, nr. 36, 1242-1243

Classification of issues present

Application of CISG: Yes

CISG Provisions Applied: Arts. 1(1)(a), 38 & 39

Application of the CISG – CISG applicable in Belgium and China

Reasonable period for notice of defective goods – squirrels started dying after two or three days – six weeks in casu not timely notice

English Summary

A Belgian buyer bought squirrels from a Chinese seller. The squirrels started dying two or three days after arrival. Only 33 of the 1800 survived. The buyer notified the seller of this after six weeks, upon request by the seller why the buyer had not yet paid. The buyer acknowledged that the notice should have been made earlier. The seller sued the buyer for payment of the price. The CISG was applicable since both China and Belgium were contracting states. According to articles 38 and 39 the buyer had the obligation to give notice of non-conformity of the delivery to the seller within a reasonable period. The buyer did not fulfil that obligation and was ordered to pay the price.

Text of the Decision

In feite

De eis heeft betrekking op een factuur van 23 maart 1998 voor de levering van 1800 eekhoorns.

De eekhoorns blijken op 23 maart 1998 per vliegtuig verscheept vanuit China. Het is niet duidelijk wanneer ze bij verweerster toekwamen, maar de rechtbank neemt aan dat dit gebeurde in de daaropvolgende dagen. Volgens verweerster zijn de beestjes ondanks haar beste zorgen twee of drie dagen na aankomst beginnen dood te gaan. Slechts 33 bleven over. Zij zou eiseres daar telefonisch onmiddellijk van op de hoogte hebben gesteld. Eiseres betwist dat.

Op 16 april 1998 stelde eiseres in gebreke. Zij stelde niets van verweerster te hebben vernomen sinds de laatste zending.

Op 8 mei 1998 stelde eiseres opnieuw in gebreke en vroeg zich af wat er aan de hand was. Zij vroeg of er problemen waren.

Op 9 mei stuurde verweerster een fax waarin zij zich verontschuldigde voor haar stilzwijgen in verband met de eekhoorns. Zij wijst erop dat toen de eekhoorns aankwamen, zij er goed uitzagen, maar na een paar dagen begonnen dood te gaan. Zij had alles gedaan, mar niets kon baten ; 33 bleven leven. Zij vraagt eiseres iets te willen doen. Zij stelt te weten dat zij eiseres had moeten inlichten, maar nagelaten te hebben dat te doen. Daarom zal zij het volledige bedrag van de factuur betalen, indien eiseres daarom vraagt. Maar in dat geval zal verweerster elders aankopen.

Op 12 mei 1998 vraagt eiseres opnieuw of verweerster al betaald heeft. Zij herhaalt dat op 12, 14, 18 en 20 mei.

Op 24 mei antwoordt verweerster: « ik wil U voorstellen de 5400 $ te betalen in 4 keer, 1350 $ elke week. Laat mij weten of u akkoord gaat ».

Verweerster betaalt niet en na vele verdere oproepen gaat eiseres over tot dagvaarding.

Verweerster blijft thans volhouden dat de levering gebrekkig was en dat eiseres daarvoor verantwoordelijk is, zonder duidelijk te stellen wat zij wenst: de overeenkomst ontbonden te verklaren of prijsherleiding. Zij legt uit dat zij de faxen van 9 mei en 24 mei gestuurd heeft, omdat eiseres niet ophield haar lastig te vallen, onder meer via haar GSM-toestel.

Eiseres beroept zich op een niet of te laat geprotesteerde factuur.

Beoordeling:

De rechtbank vraagt zich allereerst af welk recht op de overeenkomst van toepassing is.

Terzake gaat het om verkopen van roerende lichamelijke zaken. In België geldt sinds 1 november 1997 in dat verband het Weens Koopverdrag. Ook in de Chinese Volksrepubliek is sinds 1 januari 1998 het Weense Koopverdrag van toepassing. Wanneer de landen waar koper en verkoper gevestigd zijn op het ogenblik dat zij de verkoop sloten, verdragsstaten zijn van het Weens Koopverdrag, dan dient de Belgische rechter het Weens Koopverdrag toe te passen (art. 1, lid a van het verdrag).

Het niet-beantwoorden van een factuur heeft in het Weens Koopverdrag niet de relevantie van het Belgische recht.

Overeenkomstig art. 38 moet de koper de zaken binnen een zo kort mogelijke termijn goedkeuren en overeenkomstig art. 39 binnen een redelijke termijn nadat hij ontdekt heeft dat de zaken niet aan de overeenkomst beantwoorden, de verkoper daarvan in kennis stellen.

Hier is duidelijk dat verweerster snel heeft vastgesteld dat er met de dieren iets schortte, omdat zij twee à drie dagen na aankomst begonnen te sterven. In die omstandigheden wachten tot 9 mei, d.w.z. meer dan een maand of totdat de hele lading was gestorven, is niet meer conform de redelijke termijn. Verweerster heeft dit ook zelf beseft, omdat zij in de fax van 9 mei toegeeft dat zij eiseres had moeten inlichten. Indien de koper de gebreken slechts meldt wanneer de verkoper hem aanmaant te betalen, wekt de koper overigens de indruk te laat te zijn geweest met zijn protest (P. Wautelet, « Verplichtingen van de koper », in Van Houtte, H., Erauw, J en Wautelet P. (red.), Het Weens Koopverdrag, Antwerpen, Intersentia, 1997, p. 177, nr. 5.50). Aan de opwerping ter zitting dat eiseres vroeger telefonisch zou in gesteld zijn kan geen gevolg worden gegeven: de opwerping is in tegenspraak met de bekentenis in de fax zelf en met de ingebrekestellingen van eiseres dat men niets van verweerster had gehoord. De koper heeft de bewijslast van het protest en slaagt daarin niet.

Overeenkomstig art. 39 van het Weens Koopverdrag verliest de koper in die omstandigheden het recht er zich op te beroepen dat de zaken niet aan de overeenkomst beantwoorden.

Het verweer is volledig ongegrond, gelet op de tot tweemaal herhaalde belofte tot betaling over te gaan. Dat die beloften zouden zijn afgelegd onder « bedreiging » van herhaalde telefoontjes, is voor een handelsvennootschap niet ernstig.

De eis is bij gebrek aan verweer gegrond.  

(...)